Moduły XFP to standardy transceivera, które zostały opublikowane w 2002 roku przez MSA (czyli Multi Source Agreement). Stworzono je w celu optymalizacji szybkich sieci komputerowych oraz telekomunikacyjnych, których funkcjonowanie bazuje na światłowodach. Cechuje je kompaktowy rozmiar oraz stosunkowo niski pobór mocy.

 

Wspierane aplikacje

Moduły XFP nie są zależne od protokołów transmisji. W celu osiągnięcia większej gęstości portów, wykorzystywane jest złącze LC. Maksymalna przepustowość wkładek XFP to 11.3Gbps. Jednymi z najczęściej wspieranych aplikacji są 10Gigabit Ethernet, SONET (OC-192), SDH @ STM-64, 10Gb/s Fibre Channel i inne.

Ta technika światłowodowa może pracować również przy wykorzystaniu pojedynczego włókna światłowodowego lub poprzez technologię WDM – celem optymalnej transmisji danych. XFP wspiera także diagnostykę cyfrową (jednak nie od początku, a od pewnego modelu – szczegółowe informacje można znaleźć na pudełku danego egzemplarza). Moduły te mogą pracować na falach 850nm, 1310 nm, jak również 1550 nm.

 

Transmisja na duże odległości

Choć pełny wynik jest uzależniony od typu odbiornika lub transmitera używanych w rozmaitych modelach, można przyjąć, że transmisja jest możliwa na odległość około 80 km bez dodatkowych wzmacniaczy optycznych. Jeśli moduł wyposażono w elektroniczną kompensację dyspersji monochromatycznej, odległość ta może wzrosnąć do nawet 120 km. Pełny wynik uzależniony jest od różnych czynników, a podane odległości są orientacyjne, jednak większość modułów osiąga zbliżone do tych wartości wyniki.

 

Nowoczesne rozwiązanie

Moduły XFP są przez wielu uznawane za następców optycznych modułów takich jak XENPAK i X2. Dzięki niewielkim rozmiarom i znacznie niższemu poborowi mocy, moduły są doskonałym rozwiązaniem dla aplikacji, które do optymalnego funkcjonowania wymagają dużej gęstości portów.

Moduły mogą być kompatybilne z D-Link, Cisco, HP, Alcatel-Lucent, 3Com i innymi urządzeniami. Bardziej szczegółowe informacje w tym zakresie można znaleźć u producenta.